Karşımda dikilen bu sinsi duvar,
Ömür heybemdeki acımasız sıçan.
Ne hak sorulur, ne bir yara sarar,
Gücüm yetmedi benim zamana!
Ona yetişmek için çok çabaladım.
Gençliğim tükendi, bitti takatim,
Hangi işe koşsam, yetmez saatim.
Gücüm yetmedi benim zamana!
Durdurun akrebi, kıpırdamasın!
Yelkovan ok olup göğsüme batmasın!
Bu haksız yarışta canım yanmasın,
Gücüm yetmedi benim zamana!
Ne kural tanır, ne bir adalet,
Ona mahkumuz, bu nasıl illet?
Bütün hayallerim ona emanet,
Gücüm yetmedi benim zamana!
Yıllarımı öğütüp döndürür çöpe
Ömrümü bağlar çürük bir ipe.
Yok etti acımadı gençliğime,
Gücüm yetmedi benim zamana!
Saçlarıma aklar eker sormadan,
Her fırsatta darbe vurur durmadan.
Aşındırır teni ömür törpüsü zaman
Gücüm yetmedi benim zamana!
2026
Kayıt Tarihi : 7.11.2026 16:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!