Gözlerin Şiiri - Mustafa Binol

Gözlerin
Siyah elmastan bir teyakkuz
bir bakışının
kenarından dökülüyor takvimler
yerçekimsiz kalıyor sokaklar
gözlerin değiyor
ve içimde birdenbire
bütün dağlar yer değiştiriyor
bir haziran öğlesinde
kar yağmaya başlıyor avuçlarıma
yapraklarını döken bir çınar gibi
birden savruluyor zaman
ne nisanın haberi var bu yangından
ne de kasımın biten sonbahardan
o kaskatı sessizliğinle
sen bakıyorsun
kaburgamın arkasında fırtına
değiyor yüzüme
gidilmemiş denizlerin rüzgarı
çöküyor göğsüme
söylenmemiş cümlelerin ağırlığı
ve ne vakit dokunsa
bana gözlerin
mevsimler yer değiştiriyor içimde
bir bakışın
yetiyor iklimlerimi altüst etmeye
En sonunda
o gözlerini benden çekince
hangi mevsime
döneceğini bilemiyor kalbim
öylece duruyorum
mağlup ve makhur
ortasında yıkılmış bir kentin