Gözlerin Şiiri - Dr Yusuf Polat

Yüzünden o gülüş solunca anladım,
Ne kadar sussan da boşunadır artık
Alınmıştır ilk elden ayrılık kararı,
Gözlerin sözlerinden önce davrandı.

Ben sustum çünkü sesi yoktur,
Bazı duyguların
Mesela gitmek gibi
İçinde birinin yavaş yok olması.

Duyulmadı sessizliğimdeki çığlıklar
İçimde taşıdığım anılarım kanıyor
Yaralarım tanıksız, suç kadar çaresiz
Haykırışım vakitsiz uyanışın son sesi

Bir gece çekilip ayrılsam da senden
Ayrılık bu dememi bekleme benden
Yitik bir hoşça kal veda da değil bu,
Kalanın kendini kandırma biçimidir

Sonra gözlerim söyledi söyleyeceğini.
Ne garip, aşk dediğimiz duygu
İki insan arasında değil de
Birinin gözlerinden
Ötekine geç kalan bir yalnızlıkmış meğer