Gözlerin Şiiri - Halil Kumcu

Saklı cennetime gömdüğüm,
Benim dünyam gözlerinde yandı.
Son kurşunu bakışından yedim,
İki yalnız damla bir hikâyede kaldı.

Göğsümde soğuk demir hançer,
Istırap verir, kemirir zihnimi.
Geceler karanlık ve soğuk,
Kış yağmuruyla döver yüreğimi.

Bir bataklığın içindeyim,
Uğuldar kulaklarımda bin lisanla adın.
Ne kadar da çok kör bakmışım,
En çıkmazındayım hayatın.

Dudaklarımdan dökülürken kelimeler,
Dilim tutulur ve titrer.
Yüreğim aşkla yanarken,
Benden ayrı günlerin, söyle nasıl geçer?

Yağma yok,
Unutmak istemem.
Nedir bu sevginin çilesi?
Büyüleyici gözlerini görürsem gidemem.

Kapıdan sürekli izliyorsun,
Ruhun ayrı, bedenin ayrı konuşuyor.
Nereye gidersem gideyim,
Orada hiçbir yere ait olamama duygusu oluşuyor.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Kış yağmuru değil, adın dövüyor yüreğimi.
•En çıkmaz sokak, gözlerine açılıyor.
•İki damla yaş, koca bir hikâyeyi taşır.
•Gözlerin değdiği yerden başlar sürgünüm.
•Ben sana değil, o bakışta kaybettiğim kendime yanıyorum.

19 Ağustos 2020 / Çarşamba / Ankara