Yalnızlığın ışıkları hala yanıyor
Yaprakları dökülmüş ağaçlar arasında
Alıp götürsem kendimi
Bir biriyle konuşan yıldızlara
Kaç milyon kez ölümü gördünüz
Gözlerinde batan gemilerin güvertelerinde
Yalnızlığın ışıkları hala yanıyor
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta