İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
insan ne yapsa doğruydu tamdı,
biz irfan dedik, onlar kuru veriye taptı
bütün pencereleri kapansın yüzüme günün
......
Görkemli bir şiir !
Sanki o kulenin tepesinde,zangocun ipine asıldığı devâsâ çanın hemen yamacında...
Aşağıya bırakmadan önce kendini Şair...Son bir kez ve canhıraş...
Şehre ve hayata dikleniyor aynı görkemli efelikle...
Hiçliğe ermenin şiiri...
Etkileyiciydi.
Kutluyorum Sayın Şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta