Gösteriş Kaldı Şiiri - Harun Akdağ 2

Zekât denince yok der dilleri
Ceplerde son model telefonları
Unuttuk biz çoktan doğru yolları
Cüzdanlar konuştu, gösteriş kaldı

​Her yanımız sarmış yalan bir ihtişam
Lüksün gölgesinde karardı akşam
Nereye bakarsan süslü bir yaşam
Özümüz kayboldu, gösteriş kaldı

Aynalar büyüdü, insan küçüldü,
Mahalle sofrası maziye gömüldü.
Selamlar artık ekrana düştü;
Kimliğimiz kayboldu, gösteriş kaldı.

​Ara ki bulasın eski o günü
Meydanda kurulmaz dostun düğünü
Para olmuş her şeyin ölçüsü
Vefa rafa kalktı, gösteriş kaldı

​Üç cümle kurulsa, biri hep para
Dostluklar açıyor kalplerde yara
Eski düzenimiz düştü nazara
Samimiyet bitti, gösteriş kaldı

Hani bir dürümü bölüşen eller?
Bir yetim görünce titreyen yürekler?
Hakkın divanına temiz gidenler?
Sofralar küçüldü, gösteriş kaldı

Adamlık öğreten o büyükler nerde?
Edep derman idi en derin derde
Şimdi sahte yüzlere çekilmiş perde
İsimler değişti, gösteriş kaldı