Bir omanın en kuytu kenarında kalmış bir ağaç gibi,
Yaprakların uğultusu geceyi yırtarken,
Ben sensiz hayata ve
Dünyaya kafa tutarak savrulup duruyordum.
Sanki engin mavi denizlerde yalpalaya yalpalaya ilerlemeye çalışan bir sandal,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Masallardaki mutlu sonlar gibi olabilseydik daha bağlayıcı olurdu çok başarılı duygu yüklü yüreğine emeğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta