Zaman rüzgarında uçuşuyor umutlar
Düşünceler yorgun,
Gecenin koynunda darmadağın olmuş umutlar
Hasret yolunda yürüyor bu beden ayaklar yorgun
Gözlerin feri gitmiş,pınarları isyanda
İç çekmeler can yakıyor gönül yorgun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu kadar yorgunluğun üzerine bu şiir kaleme alınırmı be kardeşim?
şiirinizi sakin ve dingin bir zamanda yazarsanız daha manalı olur.
hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta