Gönül Pınarı Şiiri - Hüseyin Kara 1

Hoşgörü mülkünde çiçekler açsın
Gönülden gönüle kurulsun köprü
Sevginin gücüyle silinsin öfke
İnsanlık dünyaya ışıklar saçsın

Yardımlaşmak gerek el uzat dara
Bölüşmek can verir can bulur insan
Açlığın derdiyle inlerken cihan
Gizlice merhem ol kanayan yara

Mütevazi gezin gururu bırak
Topraktan gelmişiz toprağız inan
Kibir kuleleri yıkılır her an
Yüksektenuçana eceldir durak

Sevgiyle yoğrulsun ömrün nefesi
Kırılan kalpleri saralım can can
Huzura uyansın her yeni devran
Eritir sinemde bunca kafesi

Saygı baki kalsın küçüğe gence
Ata yadigâri töredir edep
Ahlakla taçlansın her adım sebep
Gönül kırmayalım biz ince ince

Sevecen dillerle yaklaş hayata
Tebessüm sadaka cana şifadir
Şu fani dünyada vefa vefadir
Dostluklar kapansın derin bir kata

Merhamet kapısı açılsın her an
Kuş kanatları özgürce uçsun
Gönüller dünyaya neşeler saçsın
Huzurla boyansın yaşanan zaman

Kördüğüm der dünya ateştir kordur
Maziden ders alıp geleceğe bak
Aydınlat dünyayı bir ışık sen yak
Günümüzde gerçek yaşantı zordur

Hüseyin Kara Çayeli