İNSAN KAL, GÖNÜL KIRMA
İnsanı sev, eşya elinde araç
Gönlünü mala değil, insana aç
Eşyayı kullanmak hayatın tacı
Gönlünü mala değil, insana aç
Mal gelir geçer de, insanlık kalır
Gönülden verilen, iyilik kalır
Bir tatlı söz ile, gönüller güler
Bir acı söz ile, gönüller solar
Yaşlıya hürmet et, küçüğü sev sen
Yetimin başını, okşayıp geçme
Garibin halini, sorup da dinle
Komşunun derdini, kendi derdin bil
Para gelip geçer, gönül incinmez
Mal için dostunun, kalbini kırma
Doğruluk yolundan, ayrılma sakın
Merhamet insanın, süsüdür evlat
Bir gönül kazanmak, servetten üstün
Bir gönül kırmaksa, ömre yük olur
Gönül almak için, güzel söz yeter
İnsana en büyük, mirastır iyilik
Dünya bir konaktır, yolcuyuz evlat
Kimse bu dünyada, kalıcı değil
Eline geçeni, hak bil de kullan
Kul hakkı yükünü, taşıma evlat
Mahrumi der gönül, insanlık gerek
Mal değil ardından, güzel ad bırak
Ömür konukluktur, gün gelir biter
Sevgiyle anılan, bir isim bırak.
Kayıt Tarihi : 8.10.2026 10:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
