Gönül Harcı Şiiri - Aykut Kınay

Şu göz ki hep seni gördü,
Senden ayrı görmez evi.
Âşık yapar gönül harcı,
Döksen tutar tüm cihanı.

Kudret şanın içim yakar,
Seni duyan tenim solar.
Derdim aldı benden tacı,
Fânî keder bilmem gayrı.

On sekiz bin âlem döner,
Özümü içine çeker.
Bal üzümü tadan bilir,
Can verendir Hakk’ın fazlı.

Gerçek şaha kul olanda,
Gam dahi bir bahar olur.
Ganî idim, bir dem içtim,
Girdim şu fakir hanına.