Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Gönlümden gönlüne köprüler kurdum
yastığı yar diye bağrıma sardım
sevdim deyişini düşündüm durdum
Diller şeker şerbet balın üstüne" ne zaman bir Naime Karadag siiri okusam ic titrekligi yasiyorum ve siir tarzinizdaki imgeler vuruyor gönle...kutlarim dost
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta