Gönlümün Harmandalı Şiiri - Mustafa Alp

yaşayıp gidiyoruz işte,
biraz yaralı, biraz yamalı,
bir yanımız çocuk kalmış sokak aralarında,
bir yanımız susturulmuş sevdalı.

iki dudağının arasında gizli kaderim,
söylesen bahar, sussan kış olur.
gönlümün harmandalı tutuşur gecelerde,
bir bakışınla dünya sarhoş olur.

dersen ki;
olur öyle, dünya burası.
haklısın, geçer her şey zamana karışa karışa.
ama herkes taşımaz aynı yükü omzunda,
herkesin yarası aynı yerden kanamaz.

herkesin vardır gönül yarası,
kimi saklar, kimi taşır alnında yazı gibi.
kırılırsa kuşun kanadı, yıkılır yuvası,
bir çığlık düşer göğe,
ve sessizlik büyür dağ gibi.

ben de kırıldım işte,
ses etmedim.
bir dal gibi rüzgara eğildim de
kökümden vazgeçmedim.

derim ki;
kurbanım, adak yapın umutlara,
belki bir sabah affeder bizi hayat.
yar dilinden okundu fermanım,
adım sürgün yazıldı sevdaya inat.

kırıldı kolum kanadım,
uçmayı unuttum bir vakit.
göğsümde bir taş,
dilimin ucunda yarım bir ağıt.

olayım hakka yakın dedim,
uzak düştüm nefsime,
bir avuç sabır serptim içime,
belki çiçek açar diye.

geceyi ikiye böldüm,
yarısı sensin, yarısı dua.
bir yanım isyan ateşi,
bir yanım secdeye varan su gibi saf.

sokak lambaları şahidimdir,
gölgeyle konuştum nice zaman.
adını anınca titrer kalbim,
sanki içimde kopar tufan.

ben seni sevdim,
eksik, fazla, yarım.
bir mevsimi bekler gibi
sabırla, susarak, yanarak.

gittin ya,
ardından kapılar kapanmadı aslında.
ben içimde kapattım seni,
anahtarı da attım denize usulca.

şimdi sorarsan halimi,
yaşıyorum işte.
biraz yaralı, biraz yamalı,
ama hala umutla dolu bir tarafım var gizli.

çünkü bilirim,
her kışın ardında bir bahar saklıdır.
her yıkılan yuvanın küllerinden
bir serçe yeniden kanat çırpar.

ve ben,
kırık kolumla da olsa
bir gün yeniden uçacağım.
sevdayı yük değil,
rahmet bileceğim.

o vakit anlarsın,
bu gönlün harmandalısı
bir vedanın değil,
bir dirilişin türküsüymüş aslında.

Mustafa Alp
31/03/2025 02.00