Gonca Veren Gülüşün Bitmesin

Mehmet Çobanoğlu
1857

ŞİİR


11

TAKİPÇİ

Gonca Veren Gülüşün Bitmesin

Ağzın kenarında gonca veren, hayata anlam katan
Her derde derman, umutsuzlara umut olan
Güneşi kendine özendiren
Üryan
Ve sıcak gülüşünle
Sar beni
Su ahenginden
Ak içime, ruhuma, yüreğime
Bana diyar ol, sığınacağım koyak, sarılacağım dal ol

Gökkuşağı'na bezeyen, gülüşüne hayran kaldığım
Her yaşanılan sevda gibi, ömür uzatan
Öpmek istenilen
Rengârenk gülüşünle
Her dilden
Gül bana
Mükafatım olacak
Gülüşün
Sel, sel aksın kasvetli, yaralı içime, artık
Zemheri'm, kışım, bitmeyen soğuk gecelerim bitsin

Dudaklarında toplanan mor gülüşlerin dökülüyor
Gamzelerine çiçek, çiçek
Hep
Gülümse
Sabaha düşen
Güneş tadında
Hep
Gülümse
Kanla
Yoğrulmuş topraklarda
Gözlerden akan
Her damla gözyaşı
Filizlenen
Her umut çiçekleri hatırına
Gülümse
Baharlar
Yazlar
Gelmese de
Gül, acı dolu hayata
Gülüşün
Beklenen güzel yaşamın
Tuvali olsun
O güneş gülüşünle kal içime
Baharım sen ol
Yazım sen ol
Gülüşünden
Yaşam pınarı çağlayan
Çocuksu gülüşlerini
Sevdiğim
Cihanda tükenmesin, en güzel yanıyla o gülücüklerin
Mehmet Çobanoğlu
11.10.2019
İstanbul

Mehmet Çobanoğlu
Kayıt Tarihi : 11.12.2019 21:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!