Gömün Beni Şiiri - Kasım Kobakçı

Tatlılığıma gömün beni,
Kabuğum yaşasın,
Çekirdeğim çürüsün.
Damaklar kifayetsiz kalsın,
Bu lezzet karşısında.
Bir tek ben farkında olayım ezildiğimin,
Bu taze dalımda.
Olgunluğum katlanamaz oldu,
Acı özüme.
Bir kurda dönüşüyor yavaş yavaş,
Etimi kemirmek isteyen,
Bir kurda.
Ben ve katı çekirdeğim sayesinde,
Bir hasat sanki bu,
Isıranını senin yarattığın,
Bir hasat.
Oysaki içimde bir tükeniş,
Tadı var...