Karanlıkta var oldum ben,
toprağın derin siyahında.
Ne bir ışık gördüm ne bir sıcaklık,
Köklerim sessizliğe sarılırdı.
Güneşe ihtiyacım yoktu.
Çünkü bilmezdim ne olduğunu,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta