Karanlıkta var oldum ben,
toprağın derin siyahında.
Ne bir ışık gördüm ne bir sıcaklık,
Köklerim sessizliğe sarılırdı.
Güneşe ihtiyacım yoktu.
Çünkü bilmezdim ne olduğunu,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta