GÖLGEN OLDUM
İlk göz ağrım aşkı ben sen de buldum,
Emrine amade kapında kuldum,
Soğuk kış günleri dışarda kaldım,
Sana senden yakın hep gölgen oldum,
Pervaneler gibi döndüm çevrende.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Yorumunuza çok teşekkür ederim Mustafa Bey selamlar.
Gölgesi ol da
"Pervane" olma Fahri Bey,
Ne gerek "yanmaya"
Yaşamak varken...
Tebrikler şiire..
Yorumunuza çok teşekkür ederim Mustafa Bey selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta