Gölgem Benimle Yaşar Şiiri - Kasım Kobakçı

Gülüp duran yüzümden, neşe gelip geçer,
Peşimden geliyor yalnızlık, durup koşar,
Dertlerin içinden, o en lüksünü seçer,
Bu ısrarcı gölgeye, benim aklım şaşar.
*
Baharı beklerken, geldi çattı sarı güz,
Aynada gördüğüm, solmuş ve yorgun bir yüz,
Yollarım hep dolambaç, kalmamış zemin düz,
Bu arsız misafir, dağı tepeyi aşar.
*
Dost kalmadı yanımda, durdu şimdi zaman,
Anladım ki meğer, herkes usta bir yalan,
Sadece benimle, bu tatlı hüznüm kalan,
İçtiğim sular da, hep bardağımdan taşar.
*
Bitmedi içimde, bu eski tuhaf gidiş,
Yırtılan kalbime, tutmadı hiçbir dikiş,
Bir gün elbet gelir, beklenen büyük bitiş,
O vakte kadar da, gölgem benimle yaşar.