İşte! Tutamıyor kendini insan arkadaş! Hani söz geçirmiyor ruhuna Kaçmaya çalışıyorum fakat, Ayaklarım ona doğru gidiyor Gözlerimi nereye kacirsam, Ona bakıyor! Sus diyorum kendime! Sus! Fakat konuşunca gülüyor ya! Hiç susmuyorum! Hep gülsün! Gülünce ağzını kapattiği eller olsam keşke! Konuştuğu kelamlar olsam keşke! Böyle işte! Bir halt ettim! Yarimi kendi ellerimle kenara ittim! Hele duydum ki, Benim yüzümden ağlamış! Bir nefes bile alamadım! Boğazım tıkandı! Ciğerime bir kör düştü,Yarimin her nefesinde dahada yanıyor
Aziz AcarKayıt Tarihi : 31.10.2026 00:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!