Gök Beyaz Şiiri - İlban Orkun Karamüftüoğlu

Balkon demirime sığınmış bir kumru,
Gök beyaz, yağmur düşer; rüzgârla buluşur.
Gök beyaz, gökten düşen yıldırım gibi,
Bir ışık çakar içimde, geceye karışır.

Gök beyaz, toprak kokusu dolar ciğerime,
Yağmur iner usulca gönlümün derinine.
Gök beyaz, manzaram yeşil, çimen sonu,
Uçsuz bucaksız bir deniz, gözümün ufku.

Kumru susar, yağmur konuşur balkonumda,
Rüzgâr eski bir şarkı söyler kulağımda.
Gök beyaz, dünya yeşil, içim biraz durgun;
Ben bu manzaraya dalmış,
kendime bile vurgun.