Gocuman Rabbım Şiiri - Özcan Kurt

Gocuman IRABB'IM..

Yılda tek göynek Vallah, sırtta eskidi,
Hevesler gursaklar da, hayâl ekşidi,
Gelmem töbe, bir daha aldım dersimi,
Aç Cennetin de Rabb'ım geçeyim deyim..

Başım sokacak, damım, evim olmadı,
Yüzü gülen uşak ve eşim olmadı,
Hiç de, dişten, tırnaktan artan, galmadı,
Dep, Cehenneme, Rabb'ım düşeyim deyim..

Merada öküze bak, imrenir olduk,
Usandık bıktık inan, bu cana doyduk,
Senden gelene, Rabb'ım, şükredip durduk,
Ver suçum cezasın da, çekeyim deyim..

Yağ, et, bulgur, evimde, hiç barışmadı,
Guşane gör, bunlara, hiç alışmadı,
Ötede sorar bir de, kızıp da, melek,
Burda ver de, Irabb'ım yiyeyim deyim,

Yarın sorarsa benden: Rabb'ım mahşerde,
İşte elde avuçda, bir kuru ekmek,
O da nasip olmadı, dadında yemek,
Sor hesabını da, Hak, vereyim deyim.

Kaçtık, feleği, biz, hep ensede gördük,
Bu dünyada ne yaşadık ne de öldük,
Sen yazdın bizde, çokca düştük, süründük,
Gör Özvecan'ıda, ben, güleyim deyim.