Golay ölemez Şiiri - Özcan Kurt

GOLAY ÖLEMEZ

Uçanlar, gel, ganat olsun koşana,
El versin herkes, bak, yere düşene,
Merhem ol sen, dertten acı çekene,
Ağlayan varken, hiç GALMAZ gülene.

Merhamet etmeyen, golay ölemez.

TANRIYA atıp sen, bulma kabahat,
Gönülden rızkından, eyle feragat,
Bereketin aslı, hayır, hasenat,
Cennet burda olur, inan mükafat.

Alıp da vermeyen, huzur göremez.

Hak ile arama, girmesin kimse,
Süretime bakıp, yermesin, kimse,
At ben, eyer benim, sürmesin kimse,
Günaha yorup da, küsmesin kimse,

Böyle dönmeden, can, Dünya düzelmez.

Verip el ele çok, üretmek gerek,
Hak ile pastayı, üleşmek gerek,
Helalinden yiyip, tüketmek gerek,
Veren Allah'a hep, şükretmek gerek,

Bu düzen bitmeden cehennem sönmez..

Özvecan der: Açlar varken çok yiyen,
Kadı ile pay edip de, hak yiyen,
Kendi tokken, tüm canı da, tok bilen,
Ases ile bir olup, da bok yiyen,

Bu düzen gitmeden, mazlumlar gülmez..