göçebe ruhum…
nice nehrin suyundan can aldı…
topraklara tohum attı,
ağaçların yapraklarını dinledi,
sonra şarkılar fısıldadı…
göçebe ruhum ve ayrılık rüzgarları…
çok yol kattetti, hasretten pek pay aldı…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Üstadem,Soluksuzca, keyifle okudum şiirinizi.Kaleminize sağlık.Anlamlı, doyumlu, sağlıklı ve çoşkulu bir yaşam dileğiyle.harika dizelerinize ve yüreğinize sağlık.++.tebrikler..
Çok önemli farkında olmak, olabilmek... 'Ben kimim, neyim? Kime benziyorum, benzemeliyim? Kişiliğim taklit ettiğim mi, özümden gelen mi?'
Sevgili Şaire cevabını bulmuş soruların... Sırrına ermiş ruh dinginliğinin... 'Göçebe Ruhu'ndan' sıyrılmış, özüne dönebilmiş...
Yine harika bir şiirdi... Kutlarım Pınar Hanım...
kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta