Göç Şiiri - Ömer Koç 4

Her yeni günle ben, bir parça daha eksiliyorum.
Duymuyor, görmüyorum
Ama hissedebiliyorum yapraksız ağaçları.
Zamansız ayrılıkları, zamanla daha iyi anlıyorum.
İnceldiği yerden kopuyor çoğu şey,
Değilse ben koparıp atıyorum,
Toplasam bir tutam karanlık.
Duymuyor, görmüyorum
Ama hissedebiliyorum acınası sessizliği.
Şimdi bambaşka bir iklimde
Kocamış bir sonbaharın ardından
Yepyeni bir göç hazırlığı var biliyorum.
Neresinden bakarsan bak çirkin,
Neresinden tutsan… eğreti duruyor.