GİTTİN
Gittin, ardında külümü koydun
Bir ömrün üstüne derdimi koydun
Gönlüme ateşten zinciri koydun
Sevdayı mezara diri mi koydun
Ben seni canımdan aziz bilmiştim
Yoluna ömrümü yalnız sermiştim
Sözünü kendime ferman görmüştüm
Meğer ben kendimi sana vermiştim
Gittin de ardında geceler kaldı
Kırılmış umutlar, heceler kaldı
Yüreğimde dinmez acılar kaldı
Senden bana yalnız yaralar kaldı
Ne yüzün görünsün, ne sesin gelsin
Adını anmaya dilim de gelsin
Kurduğun yalanlar kendine kalsın
Bundan sonra yolun benden uzak olsun
Sen gittin, içimde bir ölü kaldı
Sevdiğim o adam gözümde kaldı
Verdiğim yıllarım elimde kaldı
Bana senden yalnız bedduam kaldı
Bir gün kapıma da sakın dayanma
Küllenen yüreği tekrar uyandırma
“Pişmanım” diyerek beni kandırma
Gittiğin yollardan geri dönme ha
Ben artık o eski adam değilim
Sana açılacak kapı değilim
Ne affın peşinde ne de dilencin
Kırdığın kalbinle baş başa kal sen
Gittin… ardında bir viran bıraktın
Sevdayı yüreğimden söküp çıkardın
Benim masumluğumu yere çaldın
Şimdi kendi ettiğinle yan artık.
DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ
10/09/2026
Kayıt Tarihi : 26.09.2026 00:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!