Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tam ''biz'' olacakken
''gelme'' dedin..
Tufana meydan oldu gönlüm
Nuh oldum da yine de kurtaramadım gemileri
Sen her gece gördüğüm Züleyha düşü gibi
Yusufça kuyulara attın, köle tüccarı aşklara...
Zam'anı durdurulmuş saatler yaptım sana
Her anı beni vazgeçen.
----Sedat bey o vaz geçtik dediğimiz anda başlıyor her şey şiir gibi, mevsiden az etkilenmiş sizi ve şiirinizi kutlarım .
çok güzel bir şiir olmuş dadaşım kutlarım
'Her an'ı beni vazgeçen saatler'...,'gider gibi kalışlar'...
Bu çok güzel betimlemeler ., şiirin dinsel kimlikli figürleri arasında şairin yalnızlığını bütün gücüyle öne iteliyor....
Kutluyorum sayın Sedat Emrem...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta