gün gelir insan anlayıverir
tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu
o yüzden kederi yazmak isteyebilir
rüzgarın gövdesinde açtığı yaralara
sonbaharda şaşarak öğrenirsin
yaprakların rengine inanmamayı
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




belki de gitmektir aşk, sadece gitmek
belki de gitmektir aşk, sadece gitmek
belki de gitmektir aşk, sadece gitmek
avare bir kederi sarıp yaralarına
rüzgarın devirdiği bir ağaç gibi
köklerini sessizce bırakarak toprağa- Tum tasvirlerden guzel Rafael tasvirlerdir.
Şiir bu!
Daha niceleri var Ayten Mutlu'nun 'Şiir işte bu!' diyeceğimiz ama ne yazık ki o üç, dört yıldan beri uğramıyor antolojiye. Uğrasa da yeni şiirlerini içsek ne olur yani?
Sevgili Ayten Mutlu,merhabalar,yine oduygulu dizelerle sesleniyorsunuz gidenlere,geçen yıllara..Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta