Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
gün gelir insan anlayıverir
tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu
rüzgarın devirdiği bir ağaç gibi
köklerini sessizce bırakarak toprağa...
Kaleminize yüreğinize sağlık.
O Rüzgarlar ne yaralar açtı gövdemizde ama hayat işte devam ediyor.
" Insan tek başına yaşlanan ağaç " olmamalı.
Tebrikler.
Güzel içten geldiği gibi özgürce...
Her gün yeni bir acı öğretiyor insana, değil mi?
Yalan söylemeyeceğim. Şiirinizde akmış gitmişsiniz.. Lakin toparlamalıymışsınız bence, biraz.
Her gün yeni bir acı öğretiyor insana, değil mi?
Yalan söylemeyeceğim. Şiirinizde akmış gitmişsiniz.. Lakin toparlamalıymışsınız bence, biraz.
Belki de gitmek değildir, kim bilebilir bunu günün şiir'i, tüm kaidelerini yıkmaktır dayatılan kuralların. Örneğin ben tüm bileşik kelimeleri ayırıyorum sinir bozmak için:)
Canınızı yakmayan şeylere secde etmeyi öğretiyor yaşam, ne tuhaf
gün gelir insan anlayıverir
tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu
o yüzden kederi yazmak isteyebilir
rüzgarın gövdesinde açtığı yaralara
gün gelir insan anlayıverir
tek başına yaşlanan bir ağaç olduğunu
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta