Gitmek Şiiri - Hasan Muslu 2

💙 GİTMEK — MAVİ YÜREKLER
Yarı açık bir pencereden sızdı sessizlik,
Gökyüzü mavi ama içim biraz eksik.
Bir martı geçti gözlerimin içinden,
Kanadında götürdü söyleyemediklerimi.

Gitmek…
Bazen bir elin usulca bırakılmasıdır,
Bazen de zincirlerin kırılıp denize atılması.
Aynı kelime, iki ayrı yara taşır;
Biri kalana, biri gidene ait.

Sen gittin…
Oda hâlâ sen kokar, ama ben artık yokum.
Bir ses sustu içimde, yankısı bile yorgun.
Perde hafif aralık, rüzgâr ürkek—
Sanki her şey “kal” dedi de, sen “git”tin.

Belki de gitmek özgürlüktü senin için,
Benim için eksilen bir gökyüzü.
Sen kanatlandın maviliğe,
Ben pencereye asılı kaldım…

Şimdi anlıyorum;
Gitmek sadece uzaklaşmak değil,
Birinin içinden çekilip gitmektir asıl.
Ve en çok da
Giden değil, içinde kalan yanar.
💙
Maviye yazdım seni,
Silinmesin diye…
Ama en çok da
Unutamayacağımı bildiğimden.

Hasan muslu