Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Kalır mıydın bilmem, umutsuzum ben....
Umudu öğretip, gitseydin keşke,
ne yazık ki kendisi öğreniyor insan..
zaman acımasız değirmen taşında bilgeliğe kadar taşıyor insanı..
sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta