Ne hırçındir şu sessizliğin feryadı
ve ne haindir çaresizliğe vurulan kilit
hayat, bahcesinde dikensiz bir güle benzer
acı, kayıtsiz ve tükenmek bilmeyen bir şiir
git gidebildigin kadar lakin gitme! ! ! !
Gitme! ! bırakma beni hüzün tarlasında
ne gücüm ne de heyecanım var bir tek sen ve tabi ki ben
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
