Gitme bu gece Şiiri - Cem Eyüboğlu

Gitme bu gece…

Bırak biraz daha
Yanımda kalsın sesin.
Bırak bu gece
Sessizlik aramıza girmesin.

Daha söyleyeceklerim var sana.

Belki yarın
Cesaret edemem anlatmaya.
Belki sabah olduğunda
Her şey çok geç olur.

O yüzden gitme…

Biraz daha konuşalım.

Kırıldığımız yerleri
Birbirimize anlatalım.
Susup uzaklaşmak yerine
Birbirimizi anlamaya çalışalım.

Gitme bu gece…

Çünkü geceler
İnsanın içindeki özlemi büyütüyor.

Sen gidince
Duvarlar bile sessizleşiyor.

Bir sandalye boş kalıyor,
Bir fincan soğuyor,
Bir kalp
Kendi kendine seni bekliyor.

Belki sana küçük geliyor
Bütün bunlar.

Ama benim için
Bir insanın gitmesi
Bazen koca bir dünyanın eksilmesi gibi.

Ben senden
Sonsuzluk istemiyorum.

Sadece bu geceyi istiyorum.

Yanımda kal.

Birlikte susalım,
Birlikte gökyüzüne bakalım.

Hiçbir şey konuşmasak bile
Olur.

Yeter ki gitme.

Çünkü bazı geceler
Vedaya hiç yakışmıyor.

Bazı insanlar
Bir gecede kaybedilecek kadar
Sıradan değil.

Sen de benim için
Öyle değilsin.

Gitme bu gece…

Sabah olduğunda
İstersen yollarımızı yine düşünürüz.

Ama bu gece
Bırak kalplerimiz
Birbirinden uzaklaşmasın.

Ve eğer bir gün
Bu geceyi hatırlarsak,

“Keşke biraz daha kalsaydık”
Demeyelim.

Gitme…

Çünkü bazen bir insanın
Yanında kalması,
Söylenebilecek bütün sözlerden
Daha değerlidir.**