Bakarsan uçurum, susarsan kıyamet olurum,
Gitme! Adımların şehri yakar, ben içinde kül olurum.
Sen gidersen, bu kentin ışıkları kör bir hançer gibi saplanır bağrıma,
Kaldırımlarda ayak izlerini arar, kimsesiz bir çocuk gibi ağlarım.
Öyle bir gidiş ki bu; gökyüzü yarılır, kuşlar rotasını şaşırır,
Ben bir sokağın başında durur, Azrail’le pazarlığa otururum.
Hangi tren taşır senin ağırlığını, hangi yol bitirir bu hasreti?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta