Git Şimdi Şiiri - Ebubekir Aktaş

Sen,
İpini kendi kesen çıtalı bir uçurtma gibiydin.
Gökyüzümden süzülüp, meçhule gidişini izledim sadece...
Ne seni tutmaya gücüm yetti,
Ne de savrulduğun rüzgara boyun eğmeye.
Öyle bir gittin ki;
Koca bir ömrü tek bir kapı çarpışına sığdırdın.
Şimdi hangi sokağa dönsem gölgen kesiyor yolumu,
Hangi kelimeye tutunsam paramparça elimde kalıyor.
Sözde iki bedende bir candık,
Ama sen benim canımdan can koparan oldun.
Artık ne sana adanacak bir kelamım var,
Ne de ardından dökecek tek damla yaşım...
İçimde cayır cayır yanan o inancı,
Kendi ellerinle, o buz gibi sükutunla söndürdün.
İşte tam o gün,
Sen benim için sadece "hiç kimse"ye dönüştün.
Git şimdi...
Göğsümde açtığın o dipsiz uçurumla övün.
Çünkü benden söküp aldığın bu tertemiz sevda,
Bir daha hiçbir yalan yürekte yeşermeyecek.