Sen,
İpini kendi kesen çıtalı bir uçurtma gibiydin.
Gökyüzümden süzülüp, meçhule gidişini izledim sadece...
Ne seni tutmaya gücüm yetti,
Ne de savrulduğun rüzgara boyun eğmeye.
Öyle bir gittin ki;
Koca bir ömrü tek bir kapı çarpışına sığdırdın.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta