İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Dört duvar aralarında saklı kalan çocukluklar, hayaller, hülyalar, yarının özgür uçurtmalarına, mavi gök yüzüne, güneşine, dağına, ovasına nasıl bakacaklar?...
Hayatları neden dört duvarlar sıkıştırdık...
Nedenler, niçinler, nasıllar dağ gibi sıralı fasıllar oysa hep kendimizden çalmışız...Oyuncaklar çoğaldıkça özgürlükleri çaldırmışız...
Kaleminize sağlık Gülden Hanım Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta