Git Şiiri - Hüseyin Yalçın

Hüseyin Yalçın
23

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Git

Güle el değse yüreğim yaralanır
Sevda içimde dolu dizgin
Peşinde ben pür melal
“Zaman işler ben dururum”
Zaman durur ben ölürüm
Hayat sırra kadem basmış
Ufuklarda yorulurum.
Bilir misin?
İçin ağlarken dışından gülmeyi.
Bilir misin?
Göz bebeklerinde ölmeyi.
Sevdanı kâinat almaz da
Alır garib yüreğim içine
Öyleyse;düşün yüreğimin büyüklüğünü !
***
Hadi git,durma, sevdana doyayım
Hadi git, hasretini duyayım
Hadi git,götür sevdamı ben bana kalayım
Sevdam yaban ele kalsın
Ben bende beni bulayım
Ne düşünceler eskittim senin uğruna
Ne düşler gördüm bilir misin?
Al hepsini,düşümü,düşüncelerimi
Senin olsun...
Aklımın firar ettiği günler bilirim
Gönlümün bittiği anlar bilirim
Dolaşsaydım,belki bulurdum bir yürek
Neme lazım dedim bana o gerek
Kan rengi şafaklar ağarır saçıma düşer
Karanlık geceler bahtıma düşer.
***
Hadi git ,git buralardan ,adını eller söylesin
Kıyamam sana bana layık değilsin
Söküp atardım bu yüreği
Lâkin içinde sen varsın
Sığmaz hecelere anlatamam
Sonra anlarsın.
Sanma ağlarım sen giderken
Güleceğim güleceğim mecburen
Gülmem aklımın yittiğindendir
Gülmem göz yaşlarımın bittiğindendir
Adını GÜL koydum, gönül bahçeme ektim
Koparıp gönlümden sana verecektim
Dedim ya:sana lâyık değilim ben
Hadi git,bakmadan ardına
Hadi git,görme bir çınarın yıkılışını
Hadi git,bakma ahuzarıma...
Anama vasiyet ettim
Gül dikecek mezarıma !!!

09/10/2000
Elbistan

Hüseyin Yalçın
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!