hep ağırdan alacaktım seni
duraksız tenhâ bir yer gibi
iki dudağının arasında kalacaktı ismim
göğüs kafesimden hiç sarkmayacaktı
ateş / yankı / rüzgâr
bu yol hiç geri dönmeyecekti
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
