İçime sinmedi hiç bu gidiş,
Ama gitmekler adettendir git..
Tam bu kadar yaklaştım,
İlk kez bu denli çözüldüm derken,
Tık bedenimden taşan gönlümü yerine
Sakın aşma kendini,koşma hayallerine
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
