Hiç bitmeyecek bir sağanak gibiydin sevgili.
Iliklerime kadar aşka ıslattın beni.
Kış ayazında,
sıcak yağmur damlalarına yüzümü çevirmeyi de senden öğrendim,
yolda yürürken düşmeden öpüşmeyi de.
Simdi haziran ortasında havada asılı sahipsiz sözcükler gibi üşüyorum.
Kayıplarını, arpa ve anason kokan izbelerde ararken bu şehirin aşıkları,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta