Aslında hersey senınle bırlıkte yok oluyor ve sonra hayatın yaşanılır bır yer olduğunu hıssettıgınde hersey yenıden seninle başlıyor ve ne zaman nefesın tükeniyor,o zaman anlıyorsun kı aslında ölum de varmış.
Şimdi yokluğuna sıtem ettıgım ne varsa uzerıne kalın bır çızık atarak gıdıyorum. Bır martının amansız kanat cırpısları arasında gücümü bır başka bahara devrederek gidiyorum..
Yorgun govdemı apansız bir boşluğa bırakarak gıdıyorum.
Hoşçakal Yarın
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta