Bunu kimseye söylemiyorum artık, Çünkü herkes gidenin ardından beklemenin İnsanı ne kadar küçülttüğünü anlatıyor. Oysa bilmiyorlar; Ben senin ardından küçülmedim, Yalnızca sensiz hiçbir yere sığamadım. Her gece telefonumu yanıma bırakıyorum. Belki bu gece yazarsın diye değil yalnızca, Belki bir gün içindeki bütün suskunluğu yenip Beni yeniden hatırlarsın diye… Saatler geçiyor, geceler birbirine karışıyor. Ben her titreşimde senden bir parça arıyorum. Başkalarının isimleri düşüyor ekrana, Ben yine de senin adını bekliyorum. Bazen düşünüyorum, Acaba sen de benim kadar geçiyor musun Kendi içinden çıkamadığın gecelerden? Acaba hiç yazıp silindi mi adım parmaklarının ucunda? Hiç dönecek gibi olup da Kendi gururuna mı yenildin? Benim gururum çoktan yoruldu. Sana dön demek için değil, Dönmeni ne kadar istediğimi saklamaktan yoruldu. Bir gün gelirsen, Sana geçen zamanı anlatmayacağım. Kaç gece ağladığımı, kaç kez vazgeçip Yine aynı yerde kaldığımı da… Yalnızca yüzüne bakacağım. Çünkü bazı özlemler anlatılınca eksilir, Bazı kavuşmalar ise tek bir bakışa sığar. Ve olur da hiç gelmezsen… Ben yine de bir süre daha bekleyeceğim. Çünkü insan bazen birinin döneceğine inandığı için değil, Onun dönme ihtimalini kaybetmeye Yüreği dayanmadığı için bekler. Belki bir gece telefonum hiç çalmaz, Belki adın bir daha düşmez ekranıma. Belki sen çoktan unutmuşsundur Benim hâlâ her gece seni beklediğimi… Ama bil ki, Ben senden sonra kimseye geç kalmadım, Sadece senin geleceğin güne yetişemedim. Ve eğer bir gün dönmek istersen, Beni nerede bulacağını biliyorsun. Ben hâlâ gitmediğin o son gündeyim. Senin için zaman çoktan geçmiş olabilir, Ama benim içimde o gün hâlâ bitmedi.
Hayalet BiriKayıt Tarihi : 16.11.2026 00:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!