Sen şimdi arkamdan bakakal.
Otobüsün camı öyle pis ki,
Görülmüyor bırakılan yürekler.
Ve seni sevmeyi bir yazı sayıyorsan,
Bir karşılık yazmalı.
Yozlaşmanın matkabı,
Ve aklımın bir köşesinde gürültü yorgunlukları.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta