Baharda dökülüyor dünyaya ait bütün sevdalar.
Yapak yaprak düşeriz yüreklerden birgün yerlere
Bir rüzgar eser Sonsuzluğa savurur hasret bizi,
Ama bilirim dünyada solan bir gün Ahirette yeniden açar.
Dönemem demeyin sakın döneriz;
Gidemem demeyin elbet günü gelince gideriz;
hiç birimiz burda kalıcı değiliz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta