On iki yaşında bir kız çocuğuydum
Sobadan kızaran yüzümle
İri güneşe tutulmuştu ruhum
Bulutun silahı güneşi vurmamıştı henüz
Sözcüklerim az,
Gülümsemem çoktu
Geyikli halıya örülmüştü bakışlarım,
Çıkamamışım hala oradan
Saklıdır ilmiğinde gülüşlerim
On iki yaşında ruhum;
Gülyabanili gecenin korkusundan
Bebeğe sarılarak zırhındaydım uykumun
Kırmızı papuçlarımla;
Bahçeler ekiyordum yollarıma
Hiç üflenmemişti böyle bir dua
Ömrümün bahçesinde olmak için
Ellerime çiçek resmi çizerim hala
Kuş dilinden diriltirdim hüznü
Tokama yapışırdı oyunlar
Ben hala on iki yaşındayım
Hala...
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 17:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!