GERİYE KALAN
(11’li hece vezni)
Anılar enkazda kaldı geriye
Ümitler bir bir gömüldü şehre
Yıkıldı sokaklar, sustu nefesler
Bu şehir yaşayanların mezarı
Bu şehir hengâme, ölümle sınır
Her adımda kader, her taşta ağıt
Anlatma be şair, sus bazen yeter
Toz duman konuşur, söz aciz kalır
Fotoğraf anlatır dilden daha çok
Gelecek nesiller bakıp anlasın
Kelimeler yetmez bu acılara
Enkaz altındakiler bilir ancak
Diri diri toprağa girmenin adın
Ne sen bilebilirsin, ne de ben
Bir “üşüyorum” düşer geceden
“Üşüyorum baba” der çocuk sesi
Ah çocuklar, en güçlü direncimiz
Küller içinde filizlenen umut
Titreyen ellerle hayata tutun
Yıkıntıdan doğar yarının ışığı
Evden kovduğu kiracıyla aynı
Ateşin başında ısınır insan
Kiracısına sığınır ev sahibi
Kader tokadı bu, ibret aynası
Şehirler yıkılır, şehirler kurulur
Yüreklerdeki acı hiç onarılmaz
Anılar sarsılır, zelzele sürer
Gönül enkazında zaman durur
Bir yanda destan yazan milletim
Mayası vatanla yoğrulmuş devlet
Öbür yanda insanlıktan nasipsiz
İsimsiz kahraman kalır geriye
Acıdan izlerdir geride kalan
Enkazdan çıkan adsız yiğitler
Tarih susmaz, vicdan unutmuyor
Şubat’ta yazıldı bu kara destan
Ömer TURAL
2023 – Şubat
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 20:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!