acılarımı saklıyorum heybemde bana miras rüzgarlardan
ve seni taşıyorum boynumda en büyük günahım oluyorsun
rengini veriyorsun yıkımlardan sonra şehre
ve güneşi gözlerinde büyütüyorum beni ısıtan, soğuklardan sonra
sende eriyorum usul usul uykulardayken sen
ben tükenmeye yüz tutmuşum seni yaşatmak adına sevgili
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta