Gerçeklik Bitmiş Şiiri - Kasım Kobakçı

Sahne başlar perdesiz bir alanda,
Herkes aktör şu koskoca yalanda,
Maske takılı durur hep kalanda,
Gerçeklik bitmiş yüzleri solanda.
*
Cümleler kibar ölçülüp biçilmiş,
En mağdur roller özenle seçilmiş,
Rol icabı hep zehirler içilmiş,
Oysa çoktan hakikatten geçilmiş.
*
Sabah uyanıp başlar bir numara,
Yüzünü boyar sahteden bir kara,
Açılmış gibi o kanayan yara,
Sürekli sızlanır düşmüş hep dara.
*
O kuru gözler akar gibi yapar,
Doğruyu gizler hep yanlışa sapar,
Çıkar görünce hemen ona tapar,
Rüzgar estikçe fırtınalar kopar.
*
Yalanlarıyla her zaman boyanır,
Zorluk görünce maziye dayanır,
İşine gelmez bir anda uyanır,
Tüm menfaatler sabırla sınanır.
*
Senaryo kurar o kurnazın canlar,
Boşa harcanır tükenen zamanlar,
Duygudan yoksun bomboş o limanlar,
Her gün artıyor çoğalan yalanlar.
*
Doktor arasan bulamaz devayı,
Yalandan bozar bu sakin havayı,
Gizlice kaynatır durur tavayı,
Terk etmez asla o kurnaz yuvayı.
*
Oyun oynarlar perdeyi gererler,
Mermer üstüne postları sererler,
Fakirlik diye her yere girerler,
Sonra da gizli sefalar sürerler.
*
Roller büyüdü dağları da aştı,
Kurnazlık etti sınırından taştı,
Yalanı gören tüm akıllar şaştı,
Menfaat için doğruyla savaştı.
*
Cüzdanlar gizli odalarda durur,
Dışarı çıkar sağa sola vurur,
İçi kof sözler sönmeyen bir gurur,
Masum yüzünde sahtelik oturur.
*
İyilik görse hep sırtını döner,
Menfaat bitse ateşleri söner,
Fırsat bulunca tepesine biner,
Beklenmedik an merdivenden iner.
*
Fakirliğine kara kara ağlar,
Oysa ki gizli akar durur çağlar,
Sahtelik ile yürekleri dağlar,
Kendi kendine menfaatler bağlar.
*
Gözleri sanki bir kör gibi bakar,
Girdiği yere yalanları akar,
Zorda kalınca tüm gemiyi yakar,
Kendi boynuna da zinciri takar.
*
Çürük masalar kırık dökük camlar,
Tavandan yere durur akan damlar,
Yalandan esip hep gürler adamlar,
Biter mi sandın bu kurmaca gamlar.
*
Hesabı sorsan inkar eder hemen,
Bulunmaz onda sağlam duran dümen,
Zorluğa gelmez yıkılır o tümen,
Gerçeği görse tutuşur hep çimen.
*
Evraklar sahte dilekçeler yalan,
Zenginlikleri hep gizlice çalan,
Geriye hüzün mızmızlığı kalan,
Yoktur içinde doğru yola dalan.
*
Yalandan yere eğilir o başlar,
Kuru gözünden dökülürken yaşlar,
Gerçeği görse çatılır bak kaşlar,
Oyunu bozar atılan sert taşlar.
*
Hesap cüzdanı kabarıktır özde,
Fakirlik lafı dolaşır şu sözde,
Gösteriş için ağlar o kem gözde,
Gerçekler yanar kül olur bu közde.
*
Tiyatro biter karanlığa dalar,
Masum yüzleri birdenbire solar,
Kendi heybesi altın ile dolar,
Bu sahtekarlık tüm vicdanı yolar.
*
Sahtelik ile hedefine vuran,
Menfaat bitince kenarda duran,
Sürekli yıpratıp kumpaslar kuran,
Vicdanı sızlamaz o canı buran.
*
Sahne kapandı ışıklar sönecek,
Bu sahtekarlık elbette bitecek,
Gerçekler gelip yalanı ezecek,
Herkes doğruyu bir anda sezecek.