17 Ağustos Körfez Depreminde Şehit olanlara...
Sarardı yüzlerimiz titriyoruz durmadan
Karanlıkta sarsılırız yolumuzu görmeden..
Kimimizde para hırsı.. kimimizde şehvetti..
Düşünmedik dünyayı... yalancılık mahvetti…
Depremin şiddetini kıyamet günü sandık,
Bazımız Tanrımızdan..bazımız yalan dedik..
Kimseler düşünmedi bu dünyanın sonunu..
Dilimizden düşürmedik.. dolar mark durumunu..
17 Ağustosta sarsınca binaları
Sevinmiştik..kurtardık yalancı bedenleri…
Halbuki yaratan O yıkması da kolaydı..
Lakin bizim medyada bir tabiat.. olaydı…
Dünya Tarumar olup,kaybolan Lut kavimi..
Cezamız bitti diye dua etti her biri …
Tanımazdık Apartmanda kimler komşumuz diye
Çadırda tanışırken..Sebep belki bu diye..
Günahkar fethi’yim ben sözü nerde buluruz..
Af et yüce Allahım doğru yolu görürüz…
Fethi Taşkın
17 Ağustos 1999 Gebze
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta